Na een heerlijke zaterdag is het uitkijken naar de zondag. Het is natuurlijk Moederdag, de dag waar alle moeder extra in het zonnetje komen te staan. En over dat zonnetje gesproken, die schijnt al vanaf de ochtend dus het is een fantastisch voorteken (het modderige terrein nagelaten!). En dan over het voorteken gesproken, de namen die op zondag zullen optreden zijn zowel veelbelovend alsmede tegelijkertijd uiteenlopend. Iets waar de organisatie van Mama’s Pride altijd wel een neusje voor heeft en nu misschien wel een schepje erbovenop heeft gedaan.
Foto’s: Jonny Ladeur
Want de festivaldag wordt geopend door BARTH., een neo-klassieke act. Met de mogelijkheid om te relaxen in de strandstoelen begint Bart op piano samen met Roosmarijn op alt viool om 13.00 uur aan zijn set. Je merkt dat mensen zijn muziek, zijn geluid waarderen gezien de oogjes die bij menigeen dicht gingen bij het spelen. Niet voor niets is het credo bij hem; ruimte om gedachten te laten komen en gaan, even tot rust te komen in een wereld vol haast. Zo gezegd, zo gedaan. Voor herhaling vatbaar!
Dat het pas haar tweede festival is, is niet te horen maar het is toch écht zo. néomi mag de kiosk spelen en staat met haar volledige band een show weg te geven vol klasse. Dat het nog het begin van de dag is mag de pret niet drukken en dat er nog niet meteen veel interactie is ook niet. Het draait om de muziek zelf en die is steengoed. Er is genoeg afwisseling tussen rustigere, dromerige nummers en tracks die excelleren en toch wel vol power zitten. Er zit genoeg potentie in deze dame/band.
Er heerst duidelijk een hype rondom Tower Crane Towers. Dit gezelschap krijgt het voor elkaar dat het grasveld voor de VOLT stage helemaal vol komt te staan. De frontman kiest er vervolgens voor om eigenlijk de gehele show in het publiek staat, nee wacht, dat is onjuist. Hij springt, moshed en rent erop los samen met het publiek, en heeft energie voor 10. Wat een heerlijke punk laat dit viertal horen en zorgt voor enorm veel participatie. Zo beleefden enkele Oekraïense meiden voor het eerst een festival, kwamen er behoorlijk wat kreten van hen tijdens het optreden, kon zelfs één crowdsurfen. En daarover gesproken, de moeder van de zanger werd door het publiek op handen gedragen en kreeg een grote ronde. Prachtig!
Zijn eerste show in maanden zei Remme tijden het optreden maar het voelde toch ontzettend vertrouwd aan. Met zijn heerlijke pop klanken zorgt hij ervoor dat het nu goed gevulde Burgemeester Damenpark geniet van zijn nummers. Het is echter wel pop met veel extra’s hoor. De band om hem heen is ijzersterk, hij wisselt zelf het spelen op gitaar af met het spelen op piano en de zang is de gehele show spot on. Wat dat betreft weet deze jongeman absoluut genoeg sfeer te creëren. Stond niet voor niets al op Pinkpop vorig jaar!
Later stapt The Vices de kiosk op. Het was nog heel even afwachten hoe het zou gaan lopen want frontman Floris van Luijtelaar was niet helemaal fit en hoopte dat zijn stem het zou houden. Het antwoord is ja. Met een energie voor tien, terwijl ze ‘maar’ met z’n vieren op het podium staan, weten ze iedereen helemaal in te pakken. Explosief waar nodig, meer ingetogen wanneer gevraagd. Maar alles met zó veel liefde voor de muziek. Dat er dan toch een jamsessie nodig is, is geen enkel probleem want ook dit is klasse. Niet voor niets spelen deze Groningers veel buiten onze landsgrens…
Aansluitend is het aan Solomon om de mensen aan de andere kant van het terrein in vervoering te brengen. Melancholisch, sferisch, groots, intens. Het komt allemaal aan bod bij deze Maastrichtse formatie. 2022 was een geweldig jaar voor dit vijftal en begin van dit jaar brachten ze het debuutalbum ‘It’s All Downhill From Here’ uit. De mix van muzikale klasse en dan daarbij de altijd belachelijk goede stem van frontman Koen de Witte maakt Solomon uniek in zijn soort. Een band die over een paar jaar op de kiosk zal shinen, zonder twijfel.
Zoals bekend is Mama’s Pride op het oude terrein van Pinkpop en worden er vaker linkjes gelegd naar de grote broer. Acts die er hebben gespeeld of gáán spelen. Madoux, Lotte Slangen is haar echte naam, heeft die link ook. Zij mag namelijk dit jaar Pinkpop openen en kan nu warmdraaien voor die show. Een band wat het publiek een groots geluid brengt. Het is pop maar ook weer heel alternatief. Het is elektronisch maar ook weer heel rustig. Wat dat betreft kun je het misschien wel gelaagd noemen; en meteen geslaagd voor dit pre-Pinkpop optreden.
Afsluiter van het festival is Personal Trainer en dat is niet meer dan logisch te noemen. Dit Amsterdamse gezelschap onder leiding van de energieke stuiterbal Willem Smit is het afgelopen jaar als een malle gegroeid. Niet voor niets uitverkochte clubtour én veel shows over de grens; Groot-Brittannië. Ze hebben weinig tijd nodig om het publiek enthousiast te maken, men keek er duidelijk naar uit. Je weet aan de andere kant soms niet waar je moet kijken omdat alle bandleden zich heerlijk laten gaan en zorgen voor entertainment. Een show die echt te snel voorbij vliegt, waar je het liefst nog eens naar luistert en natuurlijk kijkt want dan beleef je weer nieuwe dingen. Prachtnaam op het affiche.
