Intrigerend
Ergens in november, eigenlijk een stuk later dan gepland, was het dan tijd om eens over Pacific Fuzz te schrijven want daar was geen mogelijkheid meer om er omheen te draaien. Pacific Fuzz is een Maastrichts viertal bestaande uit Erik Steegh (zang/bas) Ian van Wolferen (gitaar), Mees Riechelman (drums) en Jaap Nunnink (toetsen). Ze noemen zichzelf Atmospheric Prog-Rock Operators en dat is zeker geen slechte benaming. Pyschedelica hoor je ten alle tijden erin terug, vleugen stoner of hardrock en dus de prog die zeker van groot belang is. Gelukkig zijn het maar woorden en draait het uiteindelijk om het geluid, dus tijd om hun nieuwste song te checken.
De titel ‘Strangers’ past best goed als je dus toch nog eens terugkijkt naar de omschrijving. De combinatie klopt al. Een track van bijna zes minuten komt op je af waardoor het volkomen logisch is dat er een relatief rustige start is. Muzikaal kabbelend maar wel al facetten horende en de zang van Erik is cool and collected. Na twee minuten horen we alleen nog toetsen en lijkt er zich iets te ontwikkelen. Dat klopt want een minuutje verder komt er meer power bij, is het meer sferisch te noemen en het tempo gaat vervolgens ook meer omhoog. Ondertussen wordt je ook meegenomen in het verhaal want het is opgedragen aan iedereen die zich op de sociale media begeeft en een masker draagt. Een helaas groot hedendaags probleem. Je hebt totaal niet in de gaten dat de tijd zo snel kan gaan want opeens is ‘Strangers’ afgelopen en kom je weer in je eigen wereld terecht.
