SixSuperSaturdaySongs. De naam zelf zegt het al. Gewoon even 6 fantastische vaak uiteenlopende nummers die gewoon een extra spot verdienen. Het kunnen gloednieuwe tracks zijn maar ook iets wat al langer op de plank ligt en toch nog even aandacht moet krijgen.
YZYA
Sodeju… Dit is wel een enorme transitie zeg. De kans is zeker aanwezig dat YZYA je niets zegt maar als gezegd wordt dat dit de nieuwe naam, het nieuwe project is van Mitch Rivers dan gaat er zonder twijfelen een belletje rinkelen. Het is lang stil geweest omdat hij afstand wilde nemen van het systeem waar hij in zat maar in januari kwam er leven in de brouwerij; men werd meegenomen in het proces van het maken van zijn debuutsingle ‘VLAM’. Dat gezegd hebbende, Mitch heeft alles zelf gedaan: schrijven, opnemen, producen, mixen én masteren. Het is zonder gelul echt een meesterlijk goede song geworden en ook écht 100% anders dan wat Mitch vroeger deed. Vanaf de start is het een echte pop song geworden, de elektronische elementen komen los en de zang is helder en puur. Datzelfde geldt voor de tekst: hierover hoef je eigenlijk niet verder in te duiken, deze is duidelijk genoeg. Het smaakt ontzettend naar meer.
Samurai Pizza Cats
Laten we eerlijk zijn, met zo’n bandnaam val je ten alle tijden op. Voor wie Samurai Pizza Cats niet kent, het is een Duitse metalcore en deathcore formatie met elektronische elementen wat bestaat uit Sebastian Fischer (zang), Daniel Haniß (gitaar), Stefan Reufer (basgitaar) en Stefan Buchwald (drums). Overigens is Daniel een bekend gezicht van Electric Callboy en heeft ook zonder twijfel gelijkenissen erin qua sound. Nu hebben ze hun langverwachte tweede album uitgebracht, ‘Press Start’ is hier de titel van en zit boordevol kneiters, 12 om precies te zijn. Je wordt uiteraard weer alle kanten opgeslingerd qua elementen. Om toch een nummer eruit te pikken die dat precies omschrijft is ‘Ramen-Man’. Dit is een samenwerking is met BABYBEARD, een Austarlisch/Japanse formatie wat ook deint op pop en metal. Beetje gek, wel lekker.
xCelia
In november maakten we voor het eerst kennis hier met xCelia, het project van Carlotta Buyst, met haar nummer ‘Adore’ en die maakte absoluut indruk. xCelia is een Belgische uit Gent maar nu woonachtig in Amsterdam. Ze maakt muziek wat ze zelf omschrijft als empowerpop. Nu is haar EP ‘Glow’ uitgebracht welke draait om een manifestatie van innerlijke gloed. Het is een uiting van passie, liefde, en zelfvertrouwen. De titeltrack is ook wat hier wordt uitgelicht. Het is inderdaad een sterke pop song, goede elektronische elementen waardoor er veel energie in zit. Daarnaast is het ook een echte boodschap: ‘I get what I want, no excuse‘. Ze haalt de kracht uit haar vrouwelijkheid en laat zich ook niet door iemand klein krijgen. Zoals gezegd, de EP is uitgekomen en daarop staan vijf tracks die lekker knallen maar de persoonlijkheid is daarbij ook essentieel.
The Butcher Sisters
Heerlijk om eventjes soms breinloos naar muziek te kunnen luisteren. The Butcher Sisters (TBS) zorgen hiervoor. Het is een vijfkoppige Duitse formatie wat leunt op flinke beuk muziek: een combinatie van metal, beatdown hardcore en rap. Ondertussen bestaan ze toch al 15 jaar en hebben zeker de afgelopen jaren flink wat muziek uitgebracht, zelfs twee platen in de laatste twee jaar. Nu hebben ze een battle gestart met Hämatom waar ze beiden een track hebben uitgebracht wat gaat over de aardappel. Niet geheel spannend qua onderwerp maar het is wel zoals gezegd heerlijk om zonder na te denken eventjes flink wat herrie te horen. TBS knalt erin met ‘POTATO (Pomme De Terre) en het is precies zoals je kunt verwachten qua power, energiek en intensiteit. De afwisseling van de rap in het couplet om dan los te gaan in het refrein klopt he-le-maal.
The Lazy Eyes
Dit is lang geleden! In 2020 kwam The Lazy Eyes als gloednieuw, super jong bandje uit Australië voorbij. Het ging hard, het ging goed maar na de uitgifte van het debuutalbum in 2022 stokte het. Het was voor Harvey Geraghty (zang/gitaar/keys), Itay Shachar (zang/gitaar), Noah Martin (drums) & Blake Wise (basgitaar) de grote vraag… Welke richting gaan wij op? Het is in ieder geval heel duidelijk te horen op hun nieuwe single ‘The One Who Got Away’: 60’s indiepop met nog een licht psychedelisch randje. Het gaat over het verlangen naar een liefde die nooit helemaal werkelijkheid is geworden waar het laveert tussen fantasie en realiteit. Je wordt heerlijk meegenomen op deze reis. Heldere sound, pure stem en het kabbelt voort zoals we het ook eerder hebben kunnen bewonderen. Dit is overigens de opmaat naar hun nieuwe album ‘Cheesy Love Songs’ welke op 21 augustus verschijnt.
CLT DRP
Het is weer eens tijd voor een verrassing. Niets nieuws, tenminste niet qua band maar wel voor het eerst hier te checken. Maak dus graag kennis met CLT DRP wat je uitspreekt als CLIT DRIP. Een driekoppige electro-punk formatie uit Brighton bestaande uit Annie Dorrett (zang), Daphne Koskeridou (drums) en Scott Reynolds (gitaar). We zeggen uit Brighton maar respectievelijk komen ze uit Canada, Griekenland en Southampton. Hoe dan ook, met ‘WHAT IS SHE FOR’ gooien ze een kneiter van jewelste erin. Je hoort inderdaad de elektronische elementen met de grauwe en het harde segment gecombineerd. Het is een niet bepaald subtiel protest tegen de eindeloze eisen waaraan je als DIY-band met een AFAB-frontvrouw (Assigned Female At Birth red.) moet voldoen. Het gaat alle kanten op en dat typeert CLT DRP volledig.
