Zoals al jaren staat in het weekend van Moederdag het Mama’s Pride Festival gepland in het Burgemeester Damenpark. Een speciale deze keer want het is al de 30e editie. Ontzettend knap wetende dat het ook alle jaren een gratis te bezoeken festival is maar ook sinds een aantal jaar gegroeid is qua aanbod. Een groot pluspunt! Mama’s Pride is een festival voor groot en klein, voor de ware muziekliefhebber of gewoon iemand die een fijne dag wilt hebben. Uiteraard gaat het hier om de muziek dus is het twee dagen op en neer banjeren tussen de befaamde kiosk en de Jan Smeets Stage. Ready for day 1.
Foto’s Jonny Ladeur.
Zaterdag 10 mei:
Tradities zijn er om om in ere te houden en al jaren wordt Mama’s Pride geopend door een oud Pinkpop act, de heilige grond en bakermat van dat festival. Dit jaar staat niemand minder dan Jan Akkerman op de kiosk met zijn My Focus. Focus speelde in 1972 al in Geleen en kwam nu na zoveel jaar terug. Niet voor niets is Jan Akkerman eens uitgeroepen tot beste gitarist ter wereld, dat hoor je nog steeds erin terug en ook nu is dat vanaf moment één te horen. Meteen erin knallen met ‘Hocus Pocus’, toch wel een monster hit, je moet het durven. Verder bestaat de show uit bekende (oud)tracks van Focus maar ook hits van andere bands zoals Paul Weller. Local hero Phil Bee doet een duit in het zakje door ‘Summertime’ mee te zingen, van Brainbox, een formatie waar ze samen in hebben gespeeld én ook op Pinkpop heeft gestaan, dat was dan weer in 1971. De muziekliefhebber hoorde dat het goed was en dus een geslaagde start van het weekend.
Op de Jan Smeets Stage, waar Jan Smeets himself van Kees van de Berg een mooie plaquette krijgt als eerbetoon en dus de naam mag worden gebruikt, mag Nienke Dingemans spelen en ze is zonder meer een naam en stem om in de gaten te houden. Niet voor niets in 2023 de Dutch Blues Talent Award gewonnen en al in het voorprogramma gespeeld van Jack Poels. Vandaag staat ze als duo op het podium en je hoort zonder meer de kwaliteit die ze herbergt. Akoestische en elektrische gitaar gecombineerd en een stem die van puur naar rauw kan gaan. Het is knap. Toch zal het met een band nog meer power en overtuiging opleveren en daardoor absoluut meer mensen gaan trekken.
Snel terug naar de kiosk om daar de talentvolle formatie Lézard te zien. Dit gezelschap uit Gent kun je voor geen cent in een hokje stoppen en toch klopt het volledig. Verwacht disco, new wave, funk, punk, psychedelica maar dan in een zeer eigentijds jasje. Vanaf de eerste seconde spat het enthousiasme ervan af maar het publiek moet nog op gang komen. De continue afwisseling wat zangeres Myrthe Asta en gitarist/zanger Neil Claes hebben werkt perfect. Maar vergeet ook zeker niet de volledige band die er staat. Het doet soms beetje denken aan Arcade Fire in de vroegere jaren. Soms heb je bij optredens dat de tijd vliegt en dat is bij Lézard volledig. Met nu pas twee tracks op oa. Spotify weten ze echter volledig te boeien. Een grote compliment kun je eigenlijk niet krijgen. Een naam waar je nu al van kunt zeggen: dit hebben we gezien op Mama’s Pride!
Het is al behoorlijk druk bij het podium ruim voordat local heroes Zwjieg moet starten… Best logisch te noemen want als er één formatie is die van 0-100 kan gaan in een nano seconde, is het dit gezelschap. Limburgpunk, iets wat niet vaak voor komt natuurlijk. Pak dan de thema’s die een ontzettende glimlach bezorgd: riestevlaai, kauw sjotel, jeuk (aan de zak), vieze vettige döner en natuurlijk Andre Rieu. Daarover gesproken, deze man pronkte in een groot canvas voor het podium maar kreeg snel een eigen leven door ‘crowdsurfend’ over het publiek heen te gaan en vervolgens in gruzelementen lag… Alleen bij Zwjieg is dit mogelijk en de show is één enorm hoogtepunt van het weekend. Later speelt Imp Syn ook op de Jan Smeets Stage en Jeffrey Hansen en Sven Vek hebben natuurlijk een zware taak, hoe ga je dit toppen? Nou, door zichzelf te blijven. De beats knallen uit de speakers, de poëtische teksten die Sven brengt zijn recht door zee en kun je niet over discussiëren. De chaos is aan, er wordt (uiteraard) weer een keyboard gesloopt en het wordt naarmate de show vordert drukker en drukker. Zeker zullen mensen WTF hebben gedacht maar hey, dat is ook de bedoeling.
Terug naar de kiosk, de main stage, waar Charlot speelt. Charlot heeft afgelopen jaren grote stappen gezet door onder andere haar deelname aan de Popronde (+ gespeeld op de eerste editie van All About Music. #trots) maar ook het grote Lowlands kan ze afvinken. Het is dreampop met veel elektronische componenten maar waar vooral, iedere keer opnieuw, de stem van Lotte Mulder opvalt en excelleert. Het debuutalbum ‘Lost Like Alice’ stond niet voor niets in de top 10 van CamielMusic van afgelopen jaar! Ieder nummer wat ze spelen heeft een geweldige opbouw en wordt je volledig meegenomen in haar/hun wereld. Hoe helder, hoe puur en hoe sterk het van begin tot eind kan klinken en vervolgens een sound erom heen wordt gebouwd wat indruk maakt en tevens onmogelijk maakt om stil bij te staan. De nummers brengen veel emotie naar boven, geven energie en zijn dansbaar. Mensen die dit hebben ervaren gaan er nog lang over praten. Een volle schot in de roos!
De absolute headliner van de dag en ook misschien wel van het weekend zijn de boys van Ramkot. Natuurlijk is het altijd spannend en afwachten voor een organisatie om te zien hoeveel mensen erop zullen komen maar het Burgemeester Damenpark heeft in jaren niet zo vol gestaan op dit tijdslot. Er staat natuurlijk wel veel kwaliteit op het podium en broers Tim en Tom Leyman & Hannes Cuyvers hebben ook wel voor hetere vuren gestaan. Maar aan de energie en de overtuiging ligt het nooit bij Ramkot. Vanaf het begin zit het goed in elkaar, het is vol bombast zoals dat moet zijn bij hun eigen benoemde ramrock. Zanger en bassist Hannes probeert meermaals het publiek erbij te betrekken en dat lukt iedere keer beter. Het is ook simpelweg onmogelijk om als een dode pier erbij te staan. Tracks van het nieuwe album ‘Rosa’ vinden goed aftrek maar de kneiters zoals ‘Red’, ‘Am I Alright Now’ en ‘One More’ blijven onaantastbaar. Armen gaan de lucht in en er wordt door velen ook meegezongen of geschreeuwd. Ook dit is weer zo’n show wat mag blijven duren… Mama’s Pride mag trots erop zijn dat de mannen uit Gent hier op de kiosk heeft gestaan!
