Hoezo climax?
Afgelopen zaterdag speelden ze nog op Mama’s Pride en verklapten ze al dat ‘Pop Pop Pop Pop Pop Pop Pop Stop’ (een hele mond vol) snel zou worden uitgebracht. Dit is inderdaad heel snel en ook alleen maar goed ook! De vorige track ‘Manifastique’ bleek al een schot in de roos en het kan ook niet anders dan dat dit ook weer eentje is voor in de boeken. Lézard is een vijfkoppige formatie uit Gent bestaande uit Neil Claes (zang/gitaar), Myrthe Asta (zang), Viktor De Greef (synths, gitaar), Andreas Duchi (bass) & Roel Delplancke (drums). Wat kun je dan van dit quintet verwachten? Nou, ontzettend veel en eigenlijk amper in één hokje te stoppen. Toch wat componenten? Een geniale mix van disco, synthy postpunk, psychedelica, new wave en dansbare rock.
Maar om daar nog één fantastische term bij te gooien: georganiseerde chaos! De beste term die kan bestaan. Je krijgt vanaf de start meteen de stem van Myrthe te horen en daarbij een kort, strak ritme op de synths wat de aandacht trekt. Je wordt continue in spanning gehouden waarbij het bij het refrein al lekker explodeert. De energie wat er vervolgens vanaf komt werkt aanstekelijk. Schouderwiegen? Ja hoor! De 7x Pop en de eenmalige Stop knalt er weer in om dan ook nog een fuzzy gitaarklank erbij te krijgen. Richting het eind komt alles helemaal tezamen en lijkt de vuurwerkshow het hoogtepunt te bereiken. Met andere woorden, dit is Lézard in optima forma en is het tevens duidelijk dat het een band is waar het gaat om teamwork en iedereen kan excelleren. Plus dan ook nog het feit dat ze live er misschien nog wel een schepje erbovenop doen door hun enthousiasme!
