Nadat afgelopen editie ietwat werd verstoord door het voetballen, werd er later dat jaar wel gejuicht door de organisatie zelf omdat ze de Limburgse Popprijs voor Beste Initiatief hadden gewonnen. Dus heeft deze editie, zoals ieder jaar, een mooie en gevarieerde line up, een veld wat er prachtig bij ligt en mensen die zin hebben in een fijne dag. Met deze ingrediënten kan Conincx Pop nog jaren door!
[Foto’s Jonny Ladeur]
Het festival wordt geopend door Ruby Mus, een zeer talentvolle artieste uit Kerkrade wat de weg omhoog heeft gevonden. Onder andere in de finale van de Grote Prijs Van Nederland en dit najaar rondreizend door het land met de Popronde. Maar eerst op het podium in Elsloo en vanaf seconde één staat het als een huis. Met haar sterke band en dan meermaals met twee danseressen naast haar is het zeer een dynamische show. Het is een combinatie van energiek en dansbaar naar rustig en eerlijk waarbij de sound ook een mix is van pop, R&B en funk. Natuurlijk speelt Ruby haar hit ‘Serious’ maar het nieuwe nummer wat er nog aan komt maakt ook al meteen veel indruk! Laat dat najaar maar komen, ze is er klaar voor.
Het is al lekker vroeg op de dag tijd voor wat steviger werk: Library Card uit Rotterdam. Library Card is vanaf de eerste seconde al meteen ‘aan’ met hun postpunk. Met genoeg power en volume wordt de set gestart en horen we meteen een bekende song ‘Cognitive Dissonance’ en vervolgens ook ‘For The World Is Hollow’. Het tempo zit er goed in om en terwijl het drukker wordt op het terrein pakken ze vervolgens even rust om een stuk spoken word erin te vervoegen. Alle facetten kloppen: Lot staat sterk op het podium met aan haar zijde Kat op bas, Mitchell op gitaar en Emre op drums. Ontzettend sterk is het nummer ‘Local Newspaper’ wanneer Lot naast Mitchell gaat zitten en weer een spoken word nummer brengt, het maakt indruk. Als laatste knalt dan hun bekendste track ‘Well Actually’ uit de speakers waar je ook bij velen een YES momentje ziet. Ja, Library Card heeft in dit korte tijdsbestek zeker veel indruk gemaakt!
Een mengelmoes van geluiden, dat is het Brusselse Gros Coeur. Maar het is wel een basis van tropische psychedelische rock waar het kan grooven, funky is en genoeg power in zich heeft. Aan de ene kant zie je en merk je dat de band zelf er ontzettend veel zin in heeft en dat is an sich ook niet gek met de stijl muziek wat ze laten horen. Toch is het publiek niet meteen overtuigd, de dynamiek is wel daar maar nét dat extraatje om iedereen in zijn volledigheid mee te krijgen ontbreekt. Misschien had de zon even vol moeten schijnen? Hoe dan ook.. Bonuspuntje is zonder meer de effort die ze erin steken om ondanks hun gebrekkige Nederlands (zoals ze zelf zeggen, maar het viel reuze mee!) zo de menigte aan te spreken.
Tijd voor de tweede Limburgse act van de dag: Robbert Duijf Band. Natuurlijk is Robbert de blikvanger en frontman op gitaar en zang maar naast hem spelen zoonlief Rubin op contrabass en Sjaak Korsten op drums. Ondertussen heeft ie z’n sporen wel verdiend en is er al een fijne prijzenkast gevuld. Een combinatie van blues en americana in zijn eigen stijl waar hij gewoonweg fijne en sterke verhalen overbrengt. Dat het publiek ervan houdt is duidelijk gezien de drukte voor het podium, het past ook gewoonweg op Conincx Pop. Heel af en toe mag er wat meer dynamiek in, je merkt namelijk onmiddellijk dat er veel meer enthousiasme is wanneer Robbert zijn mondharmonica gebruikt. Maar als je ook het plezier ziet wat bijvoorbeeld Rubin heeft en ook meermaals probeert het publiek mee te krijgen tovert dit eigenlijk alleen maar een dikke glimlach op je gezicht.
Vive La Fête draait al jaren mee in de muziekwereld en Limburg is absoluut een plek waar ze graag naartoe gaan. Els Pynoo en Danny Mommens hebben de band opgezet en nu maken ze er gezamenlijk vanaf de eerste seconde een heus feest van. De dynamiek wat ze hebben, het hoge dansbare karakter van de songs, het plezier wat eigenlijk iedereen showt én dan ook het publiek dat eigenlijk heel snel enthousiast op hun reageert… Het klopt van A tot Z! De armen worden de lucht in gegooid en voor het podium wordt goed gedanst. Dat werkt aanstekelijk want het is ook duidelijk te zien dat Els zin heeft om te spelen: ook zij danst heerlijk rond en de franjes op haar zwarte shirt bewegen vrolijk mee. Soms is een uur een lange rit of zit of luisterbeurt maar nu op deze vroege zaterdagavond zou je zomaar willen dat ze er een goede bonus aan hadden toegevoegd!
Veel mensen hadden Messa wel met rood omcirkeld op de line up van Conincx Pop. Niet gek hoor want deze Italiaanse formatie is best uniek in zijn soort: een combinatie van doom metal, progrock en hier en daar jazz elementen. Het lijkt in de beginfase van de set dat zangeres Sara Bianchin wat ruzie heeft met haar in ears maar het heeft niet bepaald veel invloed op de show of zang. Toch is het een optreden wat twee gezichten heeft: de band barst van de kwaliteit en heeft genoeg klasse om hun sound te etaleren maar het is aan de andere kant misschien te lastig voor het publiek voor een zaterdagavond en dan ook nog nadat er vantevoren Vive La Fête heeft gespee;d. Door de lange intro’s is het steeds een poosje wachten voordat er meer energie in komt en de bombast wat men wilt horen voor de kiezen krijgt. Maar komt het door, is het ook heel erg fijn en raak! Natuurlijk is de kenner en de liefhebber overtuigd en dat is ook volkomen terecht want Messa is een top band.
Tijd voor de afsluiter van de 41e editie aan de oever van de Maas! Het is tijd voor NAFT om het podium op te komen. Dit is een zeskoppig gezelschap bestaande uit 4 blazers en twee drummers! Want ja, waarom niet? Zonder enige twijfel zetten de heren in en ontstaat er onmiddellijk een YES gevoel op het terrein. Het continue pompende geluid op de saxen, het strakke ritme van de slagwerkers en dan ook de trompet die blijft gaan evenals de elektronische ondersteuning maar ook de licht show achter hun… Het klopt he-le-maal. Dat merk je ook aan het publiek want de armen gaan de lucht in, wordt lekker gedanst en gejuicht wanneer erom wordt gevraagd. Er is bombast wanneer nodig, er wordt gewerkt naar een climax wanneer dit nodig is of juist de spanning erin gehouden om later een explosie te creëren.. Ja, NAFT is zonder twijfel een van de betere afsluitende acts van de afgelopen jaren en zal door vele bezoekers worden onthouden.
