Wat een jaar. Muzikaal vloog het weer alle kanten op. Roxy won de Popprijs, Kensington deed een herstart, Hiqpy verzilverde hun opgebouwde credits. Micha lanceerde zijn carrière letterlijk met een bewegend podium op teevee. Pip en Willem brachten een nieuwe band met album, en hieven het ook gelijk weer op. Frok en Stien vulden de Ziggo en Tramhaus zat eigenlijk alleen maar in het bûtelan. Ik gun ze de Popprijs!
Besamo(h)etje horen!
Afgelopen weekend vierde hij in Rotown in zijn thuisstad Rotterdam de release van hun nieuwe EP ‘Riverbed’. Het was de afsluiter van een tourtje die begon nadat de EP in oktober ook echt uitgekomen was. Zelf zag ik Loveth Besamoh als voorprogramma van The Vices en ik was nogal onder de indruk. Ik ben misschien wat ‘late-at-the-party’ want in 2023 deed hij al een Poprondje, maar producer en songwriter Loveth Besamoh is ’the one to follow!’ wat mij betreft. Zijn roots liggen in Kameroen, maar in 2014 werd hij met zijn familie herenigd en kwam via het Westland en Den Haag, in Rotterdam terecht waar hij een producersoplelding volgde. Zo produceerde hij de geweldige debuutsingle ‘No Profit’ van de half Sudanese MAHA die toevalligerwijs, dit weekend het voorprogramma van de releaseshow verzorgde. De EP ‘Riverbed’ is een redelijk eclectisch geheel. Noem een muziekstijl en je kan het er bijna wel in terugvinden. De titel verwijst natuurlijk naar de grote verschillen tussen zijn roots en je plek vinden in dit koude kikkerland. Toen ik ze zag waren ze met drie, maar officieel zijn ze met eentje meer. De energie en het enthousiasme spatte van het podium. Komend jaar zullen we zeker veel van dit Besamo(h)tje horen wat mij betreft..
Zwetuh jonguh..
Het blijft na al die keren nog steeds bijzonder om die trappen naar de grote houten deuren op te lopen om de hoofdstedelijk poptempel te betreden. Als 14-jarig guppie zag Kay er een van zijn eerste optredens, ergens vanaf het balkon. Nu stond hij er met zijn band Marathon op de middenstip om er de show van het jaar te spelen. Tijdens de voorprogramma’s leken die zwarte platen op het podium vooral in de weg te staan. Tijdens de hoofdact begreep ik pas dat dat de screens waren voor de geweldige projecties die het geheel nog eens versterkte. Ik zag soms het logo, bandnaam en livebeelden dwars door elkaar heen. Daarboven ook nog de nieuwe lichtstraat die voor het allereerst gebruikt werd (primeurtje dus). Net als dat nieuwe nummer, nog zonder titel, wat de band deze maand voor het eerst live speelde. “Wanneer de blaadjes gaan vallen, zal ik er voor je zijn”. Het zijn de depressieve dagen rond de Kerst, dat is voor sommige mensen gewoon geen fijne tijd. Zonder daar krampachtig over te doen werden enkele namen genoemd van vrienden die gemist worden. Het zijn thema’s op het debuutalbum: ‘Fading Image’ die begin dit jaar uitkwam en dus al flink onder mijn huid zit. Alles klopte, het publiek stuiterde, de muziek erg lekker en de band werd op handen gedragen. Kay zelfs letterlijk. Het viel me op dat het publiek lekker divers was. Van oude rockers tot van die hippe met gebreide mutsen. Nadat er naar de buitendeur gecrowdsurft was, gingen alle lichten aan. Een gast naast me had van die rode zweetvlekken in zijn gezicht.
Praten helpt…
Exact 14 maanden na de albumrelease van Bongloard waren zowel Jannes als ik opnieuw in de Ekko in UUuu. De aanleiding was even mooi als verdrietig. Ter nagedachtenis aan Ramón van Geytenbeek die begin oktober 2024 was overleden aan suïcide, werd ‘Loud music for silent struggles’ georganiseerd. Om het leven te vieren met extra aandacht voor iedereen die zich wel eens ‘Out of Place’ heeft gevoeld. Ramón was het boegbeeld, de geweldige stem en volgens zijn bandleden ‘de diva’ van de band. Er waren optredens van oa. Rats and Daggers, Ontaard, Bowl en Marathon maar ook een speciaal optreden van HOOFS zelf (met de zangers van al die andere bands). Wat misschien wel het meeste indruk maakte, naast het emotionele verhaal van Lucky Fonz, waren de persoonlijke verhalen die gedeeld werden op het podium. Of die snik in de stem van Kay bij de aankondiging van ‘Shadow Raised A Star’. En heus niet allemaal zo zwaarmoedig hoor, want het verhaal over ‘de hond’ en over de onvindbare paprikapoeder van Thomas Huikeshoven (gitarist HOOFS) waren zeer vermakelijk. Je had erbij moeten zijn! “Praten helpt” zowel voor jezelf als voor anderen, was het advies van Fonds 113.nl. De openingszin: ‘Light reflects, on the mirrorball’ (uit ‘Shadow raised the star’) van Marathon gaat over de letterlijke herinnering van zanger Kay aan de Ramónster. Hij was niet de enige die daarbij wat emotie moest wegslikken. Het was overduidelijk dat de verdrietige aanleiding de muziekscene heeft verbroederd. Jannes van Kaam was er dus ook om een paar tracks mee te doen, we realiseerden ons die avond dat hij op zijn eigen releasefeestje een HOOFS-shirt droeg, toen niet wetende wat er vlak daarvoor gebeurd was. Een t-shirt van de band staat daar nu “zonder woorden” symbool voor.
VVV (Vijftien Van Vijfentwintig) Een selectie van ‘slechts’ 15 liedjes uit het enorme aanbod wat er dit jaar uitgekomen is.
Dit zijn de VINKJES van 2025:
v Jackie & The Facts – If This Is Love (then I don’t want it) (Mijn wereldhit dit jaar!)
v Fit – Be Gone Now (Was er oa. bij toen ze de Velvet in thuisstad A’Foortje sloopten)
v My Girlfriend – She Don’t Mind It (Die glitterbol bij Popronde Rotterdam maakte het feestje helemaal af)
v Crybabies – Crystallize (Bijna vaker shows gezien dan ze gespeeld hebben)
v Queen’s Pleasure – The Drop (Deze viel lekker hè? Nu al zin in 10 januari!)
v Library Card – Art School (De haat/liefde verhouding met de kunstacademie, laat dat album maar komen!)
v Bongloard – Get Fucked (We zijn… ach dat maakt met zo’n track toch niet uit!)
v Windup Space – Black Summer (Fijne hernieuwde kennismaking na lange stilte)
v Badminton – (You Can Never Kill My) Radio (Met deze single overtroffen zij zichzelf)
v Leah Rye – Fade Into You (Na de release stond het album een weekie op repeat)
v MICHA – Believer (Zo benieuwd hoe hij met volledige band gaat klinken)
v Froukje, S10 – Offline (Nederpopkoninginnen speelden de Ziggo plat dit jaar)
v Tommy Gazer – Empty Hands (Die ‘NothingButThieves’-sound staat ze goed. Meer van dit graag?)
v Josua Peter – Bones (Wat een klankkast deze gast)
v Hiqpy – Red Flag Magician (en zo toverden ze weer een grote hit tevoorschijn dit jaar)
