Korte omschrijving: mathrock/ experimentele noiserock met krautrock invloeden. Voor liefhebbers van Black Midi, Deutsch Amerikanischer Freundschaft, Lightning Bolt.
De Londense groep Kyoto Kyoto bracht onlangs hun singles “Trier” en “So” uit op 7 inch wit vinyl. Via Blitzcat Records verscheen het plaatje in een gelimiteerde oplage van 100 stuks. De eerste 25 orders kregen er een handgeschreven gedicht bij. De band brengt een eclectische mix van stijlen voort: mathrock met een flinke bak noise en experimentele songstructuren. Erg cool dat het een band uit Londen betreft die vernoemt is naar een Japanse stad en dan zingen ze in het Duits. Een indicatie dat deze band vol verrassingen zit.
“Trier” is de B-kant van het singletje, maar werd als eerste van de twee uitgebracht op 1 november 2022. De inzet is hectisch met dissonante akkoorden en razendsnelle drums. Het voelt als de stilte voordat een gigantische orkaan losbarst. De wind bereikt al zeer hoge snelheden en donkere onweerswolken vormen zich aan de horizon. Een dreigende stem predikt tegen de storm in: “Träume haben keine Finger, sie haben geballte Fäuste.” Een stem die ergens een beetje doet denken aan die van Gabi Delgado van Deutsch Amerikanischer Freundshaft: geknepen, laag en onheilspellend. Tempowisselingen en panische math rock riffs vliegen je om de oren, het nummer nadert zijn climax met steeds meer aanzwellend lawaai. Plots valt alle herrie weg, we bevinden ons in het oog van de storm. Als een soort Gregoriaans gebed wordt het onvermijdelijke einde bezongen: “Tod des Malers, Tod des Autors, und des Judas, und des Kindes, und der Strasse nach Trier…” Prachtig.
We draaien het plaatje om. “So” is opgebouwd rondom een telkens wederkerende gitaarpartij die op een steeds heftigere manier omlijst wordt. De eerste ronde begint ingetogen, er heerst wederom een sinister sfeertje. Op de achtergrond klinken duistere soundscapes. Dan worden de fuzzpedalen ingetrapt en buldert de gitaar bijna als in een doom-metalband. De zang wordt gedubbeld door een agressief schreeuwende tweede stem. Net als je denkt dat het niet heftiger kan nadert Kyoto Kyoto het hoogtepunt: “Und du meinst das doch nicht so, so, so, SO, SO, SO!” wordt er tweestemming gebruld terwijl de gitaar losbarst in dissonantie en de drummer zijn ketels bijna aan gort beukt.
Kyoto Kyoto is lastig in een hokje te stoppen. In hun muziek is een reeks uiteenlopende invloeden terug te horen die ze op een zeer originele manier vermengen. Het is een band die erg goed zou aansluiten bij de programmering van een festival zoals Le Guess Who. De band bracht eerder al een EP en enkele singles uit. De hoogste tijd voor een full length, want dit doet verlangen naar meer!