Flying Horseman op z’n best
Eind maart kregen we na lange tijd nieuwe muziek van Flying Horseman te horen en man man man, dat is toch iedere keer opnieuw een geluksmomentje. Het project van frontman, gitarist Bert Dockx heeft een kleine verandering doorgemaakt. Wat gebleven is, is natuurlijk het herkenbare geluid van Bert met daarbij de zusjes Loesje en Martha Maieu op toetsen en backings maar is er nieuw bloed bijgekomen door Louis Evrard op drums en Maximilian Dobbertin op bas. Zoals gezegd, het heeft een lange poos geduurd, vijf jaar om precies te zijn maar het heeft niets afgedaan aan de kracht van Flying Horseman. De psychedelische, rock, jazz en experimentele klanken zijn daar en blijft zoals altijd een geweldige trip.
Nu hebben we zelfs de aankondiging gekregen dat ‘Anaesthesia’ de naam wordt van het nieuwe album en dat dat tevens de titeltrack is ervan. De bezwerende sound die Flying Horseman heeft krijgen we vanaf de start meteen te horen, je wordt zoals iedere keer opnieuw helemaal meegenomen in het verhaal, in een soort film. Bert neemt natuurlijk het voortouw maar wordt kenmerkend bijgestaan door de zussen, het plaatje is onmiddellijk compleet. Naarmate dat we verder komen in het nummer komt er meer en meer energie, intensiteit en kracht bij. Dat is niet gek aangezien het een bluesy vibe heeft en een sardonische input heeft wat gaat over melancholie, eenzaamheid en isolement, en de groeiende schaduw van fatalisme en cynisme. Het gaat over een diepe behoefte aan verbinding, en je dan verbinden aan het verkeerde. Één ding weten we nu al zeker, deze track gaat live exploderen zoals alleen Flying Horseman dat kan.
