Geinig dat je in feite veel langer maar ook veel langer bezig bent met überhaupt iets te schrijven over deze EP van L.A. Sagne dan dat hun nieuwe EP duurt. Maar dat hebben we er HE-LE-MAAL voor over want mijn god…. Het dendert over je heen en het is gewoon oké. Dit Amsterdamse viertal maakt kneiterharde punk en bestaat uit Tara Wilts (zang), Joost van Eck (bass), Lazlo Rogier (gitaar) & Martin Brummelkamp (drums). Ze hebben in 2022 al een album getiteld ‘L.A. Sagne’ gedropt en nu gooien ze dus een lekkere EP erin, logischerwijs ‘L.A. Sagne II’.
Vijf tracks wat in totaliteit 7.42 min duurt. HOPPA! Het bevat humoristische hersenspinsels en uitbarstingen van gedachten over hedendaagse strubbelingen. Het is hard, no nonsense, heerlijk rammelend. Ready to rumble?
‘Kids Online’ is de starter en daar is gewoon al binnen enkele seconden duidelijk dat er geen moment rust wordt gepakt. Zware basloop, de gitaarriff is scherp en uiteraard is Tara die er bovenuit komt. Nog even gaspedaal intrappen richting het eind en BAM! Hier hebben ze het over de snelheid van de wereld, dat je al vanaf jongs af aan een imago moet aannemen op social media. Why? Laat ieder hun ding doen. Nou, dat dus!
‘Inexpensive Seafood’ heeft ook een onderliggend verhaal. Ondanks dat ze in de huid kruipen van een goedkope mossel, zit er een serieuze gedachtegang achter. ‘Ik heb het gevoel dat ik wat te ingewikkeld ben, dat mensen me moeten openbreken en me moeten nemen voor wie ik eigenlijk ben. En dat het ook oké is als je géén dure oester bent.’ Waar Tara hier natuurlijk lekker schenen schopt en de furie erin stopt, is het refrein daarentegen best vrolijk en catchy. Die wisselwerking klopt dus aan beide kanten!
Even 51 seconden gas geven en dan is ‘Junkle’ alweer voorbij. Toch is dit geen rommel, geen onzin. Het rammelt, dat klopt maar het is wel gewoon even ready, steady, done. ‘Ha Ha Ha’ werkt simpelweg aanstekelijk al vanaf de eerste seconde dat er gestart wordt. Het heeft een deuntje wat vrolijk is en de ‘ha ha ha’ van Tara is nét op het randje waardoor het perfect past. Niet te negatief denken, de positieve gedachtes erin houden, blijf lachen!
Afsluiter van de EP is ‘Berlin’ en deze al eens eerder voorbij gekomen. Het is een persoonlijk verhaal is over het omgaan met onder druk gezet worden in een bepaalde situatie. Iedereen heeft dit sowieso wel eens meegemaakt. Dit verwerken ze weer in een stamper. Het tempo ligt bizar hoog en dan ook nog even een gitaarsolo eruit gooien. Man man man…
De kans is nu net zo groot dat jullie net zo lang hebben gelezen als dat de EP duurt. Mooi toch? Repeat!
