Het is alweer de 31e editie van Mama’s Pride! Het festival is wederom gegroeid en dat komt alles ten goede. Het Burgemeester Damenpark in Geleen heeft ieder jaar fantastische namen op het affiche staan en daarom blijft het knap dat dit dan ook gratis te bezoeken is. We gaan ons klaarmaken voor twee dagen wandelen tussen de kiosk en de Jan Smeets Stage om te genieten van al het moois. Dag twee, let’s go!
Foto’s: Jonny Ladeur. [klik op de foto voor volledige grootte]
Het is Moederdag en de zondag wordt op de Jan Smeets Stage geopend door GLYN. Glyn Hoogvliets is hard aan het werk aan zijn solo project waar hij alles zelf regelt. Begeleidend op gitaar, backingtrack én loopingstation zorgt hij voor een easy going begin wat perfect past voor deze dag. Een vleugje pop, R&B en soul komt uit de speakers en het wordt fijn aangevoeld door het binnenkomende publiek. Met Barn & Belle als opener op de kiosk is het een weerzien, de eerste van de dag. In 2018 (!) speelden ze al als duo en nu staan ze er als bandformatie. Uiteraard Lea Lomans en Jesse Deledda maar naast hen staan Michel Henquet op (contra)bas en Goof Veelen op banjo/mandoline. Dat mensen er naar hebben uitgekeken is duidelijk naar de toch al behoorlijke opkomst. Support your locals!! Er heerst een heerlijke gemoedelijke sfeer, de americana/country/folk klinkt heerlijk, je ziet het viertal duidelijk genieten en het publiek probeert zonder meer mee te deinen.
Tijd voor Sunset Cinema, Venlo #1, een vierkoppige formatie wat vanaf de eerste seconde indruk maakt met hun indierock. Het is de samenkomst van omstandigheden: heerlijk weer én goede sound wat ervoor zorgt dat je er helemaal in wordt gezogen. De band staat als een huis en zeker zangeres Sam Helsen maakt indruk door de uithalen maar ook de puurheid maar ook gitarist Rens Schouenberg laat horen dat ie uit het juiste hout gesneden is. Zonder twijfel een act om in de gaten te houden en perfect passend is voor de programmering van Mama’s Pride.
Snel naar de mainstage want daar staat Venlo #2 te wachten oftewel De Nachtwacht. Het gaat hard met het nieuwe project van Jiri Taihuttu. Van rap vanuit Jiri11 naar ontzettend sterke yachtrock. Met een sterke band om hem heen laat Jiri horen dat het inderdaad niet voor niets hard gaat. Het album wat begin dit jaar uit kwam kreeg lovende recensies en ook live overtuigd het. De sterke solo’s, complementaire samenzang met Myrthe Robijns (Ruby Mus) & Hannah Roelofs en souplesse vanuit zoals gezegd de sterke band laat De Nachtwacht weer iets nieuws horen in het park.
Venlo #3! Want ja, ook DRUM&BEEKER komt uit het ‘stedje van lol en plezeer‘. Als Peter Beeker (gitaar/zang) en Daan van de Ven (drums) eenmaal beginnen wordt het heerlijk vuig. Limburgstalige garage/bluesrock die erin gaat als koek! Dat de heren er zin in hebben laten ze duidelijk blijken maar dat geldt hetzelfde voor het in grote getalen kijkende/luisterende publiek. Tracks zoals ‘werm dien knäök’, ‘Biëstig’ en nieuwkomer ‘Heksepoeier’ komen voorbij en zo wordt het een wisselwerking waar Peter en Daan steeds een schepje er bovenop doen en dus ook luider wordt geapplaudisseerd.
Met Politie Warnsveld ofwel Popa Warra staat er een oud Popronde act op het podium die zelfs in een bibliotheek zorgde voor een moshpit. Nou, dat moet óók kunnen op Mama’s Pride toch? Met hun aanstekelijke Nederlandstalige skapunk wat maatschappijkritisch kan zijn maar ook regelrechte onzin weten ze het publiek behoorlijk te enthousiasmeren. Er staat vanaf het begin een groepje jeugd die letterlijk alles meezingen én heerlijk ’two steppen’. Frontman Joris van de Waterbeemd gebruikt de catwalk perfect, brengt een overtuigende ode om positiviteit te handhaven in deze wereld en gaat vol op z’n plaat. Ohja, die mosh pit. Uiteraard! Een show die jong en oud een ontzettend grote glimlach heeft bezorgd, heeft laten dansen en meezingen!
In België is High Hi ondertussen tot een behoorlijk grote naam uitgegroeid en dit is ook een weerzien want zij speelden in de editie waar iedereen moest zitten (we know why) in 2021. Eind januari dropten ze hun vierde album en kreeg terecht lovende recensies. Sterke indiepop wat ook op de kiosk duidelijk wordt gebracht. Zangeres/gitariste Anne-Sophie loopt meermaals de catwalk op voor de interactie, drummer/zanger Dieter is energiek zoals altijd en bassist Koen houdt alles strak samen. Natuurlijk worden oude nummers gespeeld zoals ‘All Cool All Fine’ maar ook ‘Running’ en ‘Whatever’. Toch is en blijft ‘Daggers’ een kneiter van jewelste en het is te merken dat naarmate de show vordert het publiek meer en meer erin mee gaat.
Oké, dat F.I.X. hét nieuwe export product wordt vanuit het Limburgse muziekland wordt met de show duidelijker. Dit vijftal gaat als een malle en zullen dit najaar menig kroeg tijdens de Popronde laten beven op hun grondvesten. Ook nu is het heerlijk druk en de heren genieten er zichtbaar van. Van de bekende tracks van hun EP naar een nieuwe track met de titel ‘Freaking Out’ die binnenkort wordt uitgebracht… De mensen gaan er vol in mee. Moshpits? Jawel hoor. Maar het mooiste van de show is dat frontman Jordy Wolfert oproept voor een ‘moeder-moshpit‘ en deze wordt met veel liefde omarmt en gerespecteerd!
Met SONS komen we bij de derde act van de dag die terugkeert. Na hun show in 2024 is het een logisch vervolg dat ze nu de kiosk weer laten trillen op hun grondvesten. Met het album ‘Hallo’ hebben ze een pareltje afgeleverd. Vol energie komen ze het podium op en dat de heren er zin in hebben spat ervan af. Alle hits komen voorbij en het zit vol bombast zoals alleen deze heren uit de Melsele kunnen. Het is hard maar ook catchy. Zit vol riffs, pompende baslijntjes en power. Oké, het wereldrecord crowdsurfen mislukt faliekant (niet één!) maar het publiek krijgt een show die ze niet snel zullen vergeten. Fuck hey, wat gaan 45 minuten soms snel voorbij…
Dat er alles mogelijk is op Mama’s Pride qua muziek is te horen bij de laatste act op de Jan Smeets Stage waar het tijd is voor M2K. Het project van Marnix Bausch samen met drummer Sam Kemner laat 90’s underground dance met analoge synths horen. Denk aan The Chemical Brothers meets Soulwax maar dan rauwer. Pak daarbij vette visuals op een paspop die zorgt voor de vocalen en de mensen gaan los! Je merkt duidelijk dat de energie wordt opgebouwd en dat er steeds naar een toffe climax wordt gewerkt en zo komen ook steeds meer mensen richting het podium om nog even lekker te gaan dansen. Het is anders, het is energiek, het is vet!
Niemand minder dan de grand dame van de Belgische pop muziek sluit Mama’s Pride af: Sylvie Kreusch. Je merkt vanaf de start al dat er iemand staat met veel ervaring, met veel daadkracht en overtuiging. Samen met haar band zet ze dus ook een show neer die perfect in elkaar zit. Het gaat van lekker energiek naar de mysterieuze en dromerige kanten die zij ook heeft. In haar opvallende gouden jurk loopt ze moeiteloos over de catwalk om de interactie te zoeken met het publiek, het veld staat nog steeds bommetje vol, en zo zorgt Sylvie voor een perfect einde van een fan-tas-tisch muzikaal weekend.
