Wat is het ieder jaar weer genieten, het voelt ieder jaar opnieuw als thuiskomen. De combinatie van de nostalgische kermisattracties samen met de foodtrucks, buitencinema, circusvoorstellingen én dan uiteraard de mogelijkheid om veel live muziek te ervaren is en blijft iets unieks. Sint Rosa Festival, ieder laatste weekend van augustus, is gemoedelijk, het heeft een heerlijke sfeer. Tijd om de eerste festival dag, de vrijdag, te gaan herbeleven.
[Foto’s Jeffrey Blondeau]
Het is best uitzonderlijk, op deze vrijdag komen we niet in de grote tent ofwel de Chapiteau. Het is snel op en neer lopen tussen de twee spiegeltenten Majestic en Idiolize. Future Husband bijt om 20.30 uur in de Majestic het spits af. Deze vijfkoppige formatie waar Adura Sulaiman de bedenker en frontvrouw is laat onmiddellijk horen dat er veel talent in zit. Gelaagd, meerstemmig, opbouwend en sferisch. Je krijgt zonder twijfel veel verschillende facetten van Future Husband te horen en het heeft toch weer allemaal één lijn hierin. Dat is knap en zorgt er alleen maar voor dat je meer ervan wilt horen. Of het nu een rustige en diepgaande track is of juist eentje die meer power herbergt. De verscheidenheid is key. Met andere woorden, een perfecte opener op een heerlijke festivaldag.
Vervolgens is het tijd voor MICHA om zijn kunsten te tonen in de spiegeltent Idiolize. MICHA is de laatste maanden ontzettend hard gegroeid, hij deed mee aan The Headliner en werd daarin tweede om vervolgens twee TopSongs te scoren op Radio 2 plus Serious Talent worden bij 3FM. Anyhow, de tent stond vol. En terecht! Deze keer staat hij niet solo op het podium maar werd hij bijgestaan door Sander Moorlag op toetsen en Wouter Lorist op gitaar. Natuurlijk is het weer indrukwekkend wat hij deze avond laat horen, het had ook niet anders gekund. De nummers kunnen vol energie zitten, kunnen catchy zijn maar uiteraard ook heel puur. Wat hem tekent is dat hij plezier en passie uitstraalt en durft. Hij gaat bijvoorbeeld midden in de spiegeltent staan en speelt hij akoestisch ‘Tennessee Whiskey’ en zorgt ervoor dat iedereen meedoet. Maar vergeet ook niet de singles die hij al heeft uitgebracht en natuurlijk ‘Hopeful’ waar hij onbedoeld wordt ondersteund door The Grand East die ernaast de soundcheck doen. Het zorgt ervoor dat MICHA met een lach moet zingen maar brengt deze track tot een goed eind en geeft menigeen kippenvel.
We hebben het hierboven al over The Grand East en dat is inderdaad de volgende act die al klaar is om te spelen. Oké, enkele minuten vertraging maar vanaf de start is het een geoliede machine wat podium staat. Het is iedere keer een avontuur maar dat het goed is, dat blijkt al heel snel. Frontman Arthur Akkermans valt op in zijn korte jeans, blouse met vlammen en daaronder zijn badpak maar vergeet Teun Eijsink op bas, Niek Cival op gitaar, Ymte Koekkoek op drums & Henk Hulzebosch niet. De setlist bevat weer de sterke tracks zoals ‘Sex Club’, de slowburner ‘I’ve Been Young’ en kneiter ‘Kiss The Devil’. Ondertussen is het natuurlijk altijd een heerlijke show wat Arthur presenteert. Blouse uit, helpjes van het badpak omlaag en gewoon de show stelen. Midden in het publiek nog even dansen en zorgen dat iedereen meedoet. Het lijkt zo eenvoudig maar doe het maar eens.. Het lijkt even dat ze afsluiten met de cover van The Who ‘Won’t Get Fooled Again’ maar de heren kunnen nog even door en zorgen dat de warmte helemaal naar het plafond stijgt en persen er nog twee sterke song uit. Man man man, de wervelwind The Grand East is even goed over het terrein getrokken.
Afsluiter in de Idiolize is Luna Maki, een negenkoppige formatie wat je laat dansen door hun mix van funk, psychedelica, afro en groove. Wat wel dan weer uniek is nog, de formatie heeft geen singles uitgebracht maar hebben op het live podium wel al een fijne naam gevestigd. Met zoveel muzikale overtuiging zou je ook bijna denken dat een zanger niet nodig is, maar niets is minder waar. Mede door de aanwezigheid van frontman met de titel The Maki, krijg je juist een extra lading eroverheen. Of het nu het het spel is op trompet, saxofoon of de ritmesectie die je extra laat dansen… De gehele formatie straalt energie en plezier uit wat ook het publiek voelt en daardoor mee doet en The Maki weet dit nog zelfs te toppen. Het is oprecht zonde dat de tijd zo snel gaat want zo’n feestje op de vrijdagavond zou zonder meer nog langer mogen duren! Maar gelukkig zijn er nog twee dagen vol muziek.
