SixSuperSaturdaySongs. De naam zelf zegt het al. Gewoon even 6 fantastische vaak uiteenlopende nummers die gewoon een extra spot verdienen. Het kunnen gloednieuwe tracks zijn maar ook iets wat al langer op de plank ligt en toch nog even aandacht moet krijgen.
Death Sells
De Popronde is gestart en het is natuurlijk een periode om te ontdekken. Sommige acts zijn al bekend, sommige zijn nieuw. Death Sells is een formatie uit Eindhoven die we al in november van afgelopen jaar hebben ontdekt en nooit uit het oog zijn verloren. Dit viertal bestaande uit Michaela Nitsotoli (zang), Jef Maimon (gitaar), Mees Weterings (drums) & Emma Smit (bas) hebben nu met ‘High Low’ een nieuwe kneiter van single uitgebracht. Want ja… Wat zou je anders verwachten als het draait om postpunk en noise rock? Toch heeft het een donkere sound dan normaal, het begint spannend om vervolgens alle registers open te trekken. Michaela zorgt voor een enorme bombast vanuit de vocalen en natuurlijk blijft de rest niet achter. Popronde locaties: zet je maar alvast schrap want er komt een orkaan op je af. Overigens is dit de eerste track van hun debuutalbum!
Bonakar
Er komen altijd toffe dingen uit België, dat weten we al jaren en dat zal ook komende tijd altijd blijven komen. Nu maken we kennis met Bonakar, een vierkoppige formatie uit Gent wat bestaat uit Jan, Jonathan, Dieter en Luca. Ze zijn bezig met een tof traject, maken deel uit van de JonGeduld-selectie van de Kinky Star, samen met oa. Junkyardpool en Brakwater die ook hier al de revue zijn gepasseerd. Doel? Doorbreken in de punkscene! Met dat doel droppen ze de single ‘Saint Vicious’ wat onmiddellijk een heerlijk vuige sound herbergt. Het is rauw, het is energiek en heeft uiteraard een sterke gitaarsound. Het refrein is kort maar krachtig en zal zeker voor wat furie zorgen als ze het live spelen. Het is overigens volgens hun zelf een eerlijke en ironische take op de samenkomst van de 70’s punk van de Sex Pistols en de punkscene in 2025 zoals zij het ervaren: “garçon by day, rockstar by night…”
BlackboxRed
Het is nu niet een gloednieuwe formatie maar toch krijgen we nu voor het eerst te horen van BlackboxRed. Maar beter laat dan nooit toch? BlackboxRed is een duo uit Leeuwarden bestaande uit Eva van Netten (zang, gitaar) en Stefan Woudstra (drums) en ze omschrijven hun sound als ghost grunge-duo. Als je ook al het podium hebt kunnen delen met Bettie Serveert, Claw Boys Claw en Sisters of Mercy weet je dat je toch iets goed doet. Hun meest recente nummer is ‘Gods and Spies’. Het heeft vanaf de start een spannend, donkere toon te pakken. Al snel krijgen we de stem van Eva te horen en zij neemt je mee op avontuur. Je weet op voorhand al dat dit gaat evalueren tot een groter iets en gebeurt halverwege. Bombast, fuzz maar toch nog nét binnen de randjes. Knap gebalanceerd werk. Op 18 oktober komt hun nieuwe album uit. In de gaten houden dus!
Send Me Love Letters
In mei was er de eerste kennismaking met deze Franse formatie en maakte ontzettend veel indruk. Ze dropten vervolgens een EP en nu krijgen we van dit Franse viertal uit Lyon bestaande uit Gabrielle Grau (zang/gitaar), Loïc Largot (gitaar), Simon Eichenberger (bas) & Pierrick Samson (drums) een nieuwe track. Met de single ‘I’ve Got No Clue What This Is All About’ levert Send Me Love Letters weer een nummer af wat perfect in hun straatje past: alternative rock. Het heeft de kenmerkende donkere sound, het heeft een bepaalde edge, het heeft power en uitstraling maar bovenal een sterke opbouw van de gehele track. Je kan zonder meer wat vergelijkingen treffen met Blood Red Shoes, niet verkeerd zo. Ergens in oktober zullen ze met een nieuwe EP op de proppen komen en laten we hopen dat dit vol staat met zulke nummers want dit kun je eindeloos blijven luisteren.
The Stone Souls
Het is een tijdje geleden dat The Stone Souls op CamielMusic voorbij is gekomen maar ze horen bij de familie, dus vergeten zijn ze zeker niet! Met ‘Roads’ dropt dit viertal bestaande uit Theodor Versteegen (gitaar/zang), Dayenne Wielheesen (bas/zang), Niek Witjes (gitaar) & Bas Janssen (drums/zang) weer een nummer wat helemaal in hun straatje past: americana meets desert rock en dan vaak een vrolijke deun erbij. Deze heeft dus ook een vrij vrolijke sound, een ritme waar je ontzettend graag mee tikt en de trompet op het eind maakt het natuurlijk af. Toch zit er een andere inhoud bij, er wordt teruggekeken op oude hechte banden waarvan het onvermijdelijk voelde dat ze zouden leiden tot een breuk. Maar uiteindelijk heelt tijd alle wonden. Aangezien we dit jaar al best wat tracks hebben mogen ontvangen, kunnen we ook weer een nieuwe EP verwachten.
Django Duyns
Wat blijft deze man toch geweldige muziek afleveren. POH! Een maandje geleden verraste Django Duyns (die we natuurlijk al heel erg goed kennen van oa Pale Puma en Moon Tapes) met de track ‘Running Wild’ maar misschien levert hij nu een nóg wel betere song af. ‘TBV’ zit wel enigszins in het verlengde qua sound, de postpunk elementen hoor je erin terug maar toch blijft het ook wel dromerig ofwel melancholisch. Je wordt helemaal meegenomen in de sound, iets waar Django op een of andere manier iedere keer in weet te slagen. Toch heeft deze track meer elementen erin zitten, ritmisch natuurlijk ijzersterk en uiteindelijk groeit het iedere seconde en als we het eind naderen dan wil je eigenlijk dat het nog een poosje doorgaat. Als dat het gevoel is, dan weet je dat het goed zit. Als hij op dit tempo muziek blijft leveren, kan een album niet uitblijven (wishfull thoughts).
