Doorgepakt
In 2021 bracht deze Groningse formatie hun debuutalbum ‘In Gold We Trust’ uit én deden ze tevens, met veel succes, mee aan de Popronde. Eerlijk toegegeven, er had een review online moeten staan (gemaakt en wel) maar deze is nooit online gekomen, gepubliceerd. Excuses heren! Dus gaan we het ruimschoots goedmaken. En dat zal de komende tijd hoe dan ook wel gaan gebeuren. Want ze hebben de afgelopen periode lekker gewerkt aan nieuwe muziek, aan een nieuwe stap in hun bestaan. Het ademde old-fashioned jazz, blues en gypsy of zoals ze zelf aangeven vooroorlogse genres. Nu gaan ze door naar wat jaartjes later, naar de jaren ’50 en ’60, americana klanken. Benieuwd?
Of je verschil hoort? Zonder meer! Er zit duidelijk meer energie, meer schwung, meer power in. Het heeft een heerlijke vibe die wordt gecreëerd door de voltallige band. Blazers, ritmesectie, hammond, gitaarwerk.. Een echte teamprestatie is te horen op het nummer ‘Moving On’. Waar het over gaat? Het is misschien wel te raden. De track gaat over iemand die zijn ex (en zichzelf) ervan probeert te overtuigen dat het allemaal prima gaat. “I don’t even mention you in any of my songs / Can’t you see I’m moving on?“. Natuurlijk is het eind heerlijk bombastisch, theatraal en dat past zonder meer in de plaatje. Dit allemaal is dus een opmaat naar het tweede album welke we kunnen verwachten op 20 oktober en de titel ‘Empty Pockets’ krijgt. ZIN IN!
