Lijstjes, ze komen in allerlei soorten en maten voorbij. Beste tracks, beste videoclips, beste EP’s en uiteraard beste albums. Uiteraard is het ook hier op CamielMusic tijd om de beste 10 albums van 2024 in het zonnetje te zetten. Een onmogelijke opgave eigenlijk maar na dagen, misschien wel wekenlang, de hersenen te hebben gepijnigd is het tijd om met de billen bloot te gaan.
10. Wunderhorse – Midas
Vaak is er (nog) niet geschreven over Wunderhorse hier op CamielMusic maar geluisterd daarentegen wél. Deze Britse formatie waar Jacob Slater eigenlijk begonnen is als solo project heeft dit jaar een sprong gemaakt waar weinigen aan kunnen tippen. Met als eerste de losse tracks zoals ‘Silver’, ‘Rain’ en de titeltrack ‘Midas’ te hebben uitgebracht werd het tijd om het tweede album te releasen. Het heeft invloeden van de jaren ’90 in zich, grunge en rock klanken maar bovenal een mix van tempo’s die eigenlijk dan passen als een warme jas bij Wunderhorse. Veelal geënt op zijn vroegere burn-out en het plezier en de passie wat Jacob heeft teruggevonden hoor je duidelijk terug.
9. Tramhaus – The First Exit
Tja, als er één formatie is wat ervoor heeft gezorgd dat ze op de plaat net zo goed klinken als live is het Tramhaus wel. Deze Rotterdammers hebben zich op de kaart gezet de laatste jaren maar dit jaar was het best bizar te noemen. Ontzettend veel optredens in binnen- én buitenland waar ze ieder podium vakkundig hebben laten trillen van alle power die ze etaleren. Het debuutalbum ‘The First Exit’ ademt postpunk waarbij het niet alleen frontman Lukas Jansen is die zich laat horen. De band is op alle nummers in topvorm en ze kunnen niet zonder elkaar: het versterkt juist! Ja, het is krachtig, energiek maar ze weten ook door middel van tempowisselingen iedere keer te verrassen.
8. Ploegendienst – DSM-5
Hier is het kwartje eigenlijk pas gevallen bij dit album, bij ‘DSM-5’. Maar eigenlijk is Ploegendienst al sinds hun start een formatie wat de standaard van schenen schoppen hoog heeft gelegd. Dit viertal bestaande uit Ray Fuego, Michiel Beffers , Bastiaan Bosma en Bram Swarte zorgt voor een kleine aardbeving als ze spelen maar ook als je de plaat afspeelt. Snoeiharde punknummers waarbij Ray zich heerlijk afzet tegen het systeem en eigenlijk alles wat verkeerd kan in het land/wereld. Je wordt op het album alle kanten op gesleurd maar dat er ook een track is met grootheid Spinvis tekent maar hoe zeer die werelden bij elkaar liggen. Niet voor niets noemen ze zich een 100% ANTI-alles-band.
7. Fat Dog – WOOF.
‘King Of The Slugs’ was onmiddellijk een nummer waarbij de voelsprieten omhoog stonden. Wat is dit voor iets? Hoe kun je deze klanken allemaal zo perfect samen laten komen? Krautrock, klezmer en techno? Nou, Fat Dog onder leiding van de bezielende leiding van Joe Love doet het. Het album heeft 9 nummers en daarvan hebben we al eerder vijf singles op ons bordje gekregen maar daarmee was de honger niet gestild. Die elektronische elementen zorgen voor veel energie, de saxofoon is onmisbaar geworden en het zijn de opzwepende klanken die zorgen voor: georganiseerde chaos. De beste term die past bij Fat Dog. Dit album is alleen nog maar de start want er zit zeker nog meer in dit explosieve vat.
6. Jungle By Night – Synergy
Als je al 15 jaar op een rots staat waarbij je afrobeat, funk en jazz zo lekker laat klinken, mag je soms ook een uitstapje maken. Natuurlijk kan het te maken hebben dat er twee bandleden zijn gestopt maar Jungle By Night heeft zich misschien daardoor wel opnieuw uitgevonden. De muzikale klasse spat er nog steeds van af, de blazers spelen nog steeds een belangrijke rol maar ‘Synergy’ is als titel niet voor niets gekozen. De samenwerkingen wat ze zijn aangegaan met onder andere Merol, Sef, Pitou en Spinvis staan als een huis en het blijft daarbij ook 100% als Jungle By Night klinken. Kunnen we dit beloven heren, op naar de volgende 15 jaar?!
5. Gurriers – Come And See
De kennismaking met het nummer ‘Sign Of The Times’ was meteen eentje van: wij worden beste vrienden. Deze Ierse formatie (want ja, Ierland heeft iets in het water zitten…) maakt verschroeiende postpunk waarbij je eigenlijk op adem kunt komen. ‘Come And See’ bevat 11 tracks die allemaal vol bombast, power, furie zitten. Natuurlijk is de gehele band verantwoordelijk hier voor maar frontman Dan Hoff moet zonder meer genoemd worden: hij zorgt met zijn zang voor nét dat extraatje en geeft ieder nummer de volle 100% waarbij alles nog intenser klinkt. Dat ze het zelf een zwaar aangedreven gitaren plaat noemen met een lange zware zoektocht naar de desillusie van deze wereld zegt genoeg.
4. SPRINTS – Letter To Self
Nog net voordat we 2024 in gingen, knalde SPRINTS voor het eerst uit de speakers… Wat is dit voor iets geniaals? Paar dagen later lag het album ‘Letter To Self’ klaar. Dit wordt het album van het jaar was de gedachte… Net niet! Deze ook weer Ierse formatie bestaat al sinds 2019 maar beleeft nu in 2024 hun definitieve doorbraak. Karla Kubb is als frontvrouw de dragende kracht. Het is een album waarbij ze het heeft over alles wat er in haar leven is gebeurd: trauma’s, worstelingen met angst en het leven als queer persoon in het streng gelovige Ierland. Het is garagepunk in optima forma waarbij je makkelijk mee kunt schreeuwen en die urgentie van de teksten die SPRINTS brengt dus ook voelt.
3. Fontaines D.C. – Romance
Hoe knap is het als Fontaines D.C. zijnde dat je op je vierde album afwijkt van de herkenbare en sterke postpunk sound wat je groot heeft gemaakt maar eigenlijk nu een sound ontwikkelt wat tóch authentiek is maar wel durft te experimenteren. ‘Romance’ heeft nummers waarbij het nog steeds zo lekker duister is en dan ook euforisch of melancholisch bevat. Buiten de lijntjes kleuren, dat hebben deze Ierse makkers gedaan. Ook de zang van Grian Chatten die altijd rauw is, heeft een groei meegemaakt zonder dat het afdoet aan het grote plaatje. Ondanks dat deze plaat zo nieuw is, is het stiekem nu alweer uitkijken wat ze nog meer in hun mars zit. Uiteraard gaat dit een headliner worden op de grote festivals de komende jaren.
2. CHARLOT – Lost Like Alice
Al in 2020 toen de debuutsingle ‘Better When It’s Dark’ op de mat lag, was het onmiddellijk duidelijk: dit is anders, dit is tof, dit gaat groot worden. En zo geschiedde! Lotte Mulder heeft deze band gestart en heeft zich ontzettend ontwikkeld. Pop klanken waarbij de klassieke elementen evenals de elektronische klanken even belangrijk zijn. In 2022 deed ze mee aan de Popronde en ging het vervolgens als een malle. Haar debuutalbum ‘Lost Like Alice’ is een geweldig album gebaseerd op de klassieker Alice In Wonderland. Van begin tot eind wordt je meegenomen op avontuur waarbij de prachtige stem van Lotte essentieel is maar de muzikale omlijsting van haar band versterkt alles. Met ondertussen Lowlands te hebben afgevinkt, kunnen we stellen dat hier nóg meer potentie in zit en hopelijk nog meer mensen verdwaald raken in deze fabelachtige muziek. Buurlanden, letten jullie op?
1. Bongloard – DYTYR?
Ondanks het feit dat ze lid zijn van de CamielMusic familie is er natuurlijk objectief geluisterd naar het album van Bongloard. ‘DYTYR?’ ofwel Do You Think You’re Ready is echter een plaat waar je niet omheen kunt! Misschien komt het ook wel door de thematiek die Bongloard heeft verwerkt in hun muziek. Als je met een mix van garage, punk en veel fuzz tracks maakt waarbij hoogstwaarschijnlijk veel mensen zich mee kunnen identificeren is het simpelweg knap. Thema’s die gaan over wanhoop, stress, twijfel en angsten. Ja, het is snoeihard en het knalt ieder nummer de speakers uit. Maar Jannes van Kaam, Ties Bogers en Jan van Asch zorgen eenieder voor klasse. Dan is het Jannes met zijn rauwe zang en gitaarspel voor een explosie, vervolgens blijft Ties zijn basgitaar pijnigen door een ritme erin te pompen wat in je hoofd blijft doordenderen en weet Jan verschroeiend hard op zijn drums te slaan waardoor alles compleet wordt gemaakt. Duik erin: luister naar het muzikale geweld, check de teksten en pak het uiteindelijk allemaal samen. Bongloard scoort de volle 100 punten. Check hier de volledige review: Bongloard – DYTYR?.
