Steeds beter en beter
Het is eigenlijk onmogelijk om Dressed Like Boys te hebben gemist de afgelopen jaren. Het project van Jelle Denturck, die we natuurlijk eerder leerden kennen als frontman van DIRK., maakt keer op keer indruk met zijn mooie, pure, eerlijke muziek. Melancholisch, pop, meeslepend. De eerste tekenen kwamen in maart van ’24 en een jaar geleden bracht hij zijn debuutalbum uit en heeft hij tevens op menig festival gespeeld, laat staan alle clubshows. Toch heeft Jelle tijd gevonden om te werken aan nieuw materiaal in plaats van het inlassen van een rustperiode. En natuurlijk kunnen we het feit dat er een nieuwe song is niet negeren!
Het werd dus tijd voor de vervolgstap. Waar de debuut plaat ging over de zoektocht naar persoonlijke vrijheid, over zijn dierbaarste vrienden, zijn homoseksualiteit en relatie zal de komende die identiteit het vertrekpunt zijn voor iets universeler: het gevoel belaagd, onbegrepen of uitgestoten te zijn, het openen van de ogen voor wat er rondom ons gebeurt: LGBTQIA+-rechten, de klimaatcrisis, genocide, de manosphere. De titeltrack ‘And Than I Woke Up’ is een breekbare en majestueuze pianoballad geworden waar de kracht van Dressed Like Boys weer van begin tot eind te horen en voelen is. Deze gaat over spirituele (zelf)bevrijding, geïnspireerd door het boeddhisme en taoisme waarin Jelle zich verdiepte tijdens het schrijfproces. Je zou zomaar kunnen denken aan ‘Life On Mars?’ van David Bowie… In het voorjaar van ’27 kunnen we het gehele album beluisteren!
