Uniek figuur
Het is misschien wel de grootste naam die ze ooit hebben gehad, op dit moment dan: YUNGBLUD speelde in 2018 op Mama’s Pride en dat was nét voor zijn enorme doorbraak. Na dat optreden was het hek van de dam en heeft ie ondertussen werkelijk overal gespeeld en gaat ie net zoals in de live shows alle kanten op qua muziek. Het begon destijds met oa ‘Tin Pan Boy’ en ‘I Love You, Will You Marry Me?’ die meteen de boel op scherp zette, vervolgens heeft ie niet stil gezeten en met ontzettend veel artiesten een track gemaakt. Met drie albums in de discografie is het dus een bezige bij maar of het dan altijd de kwaliteit betreft? Je mist misschien nét die power, energie van het begin. Toch is er wederom nieuwe muziek.
Met ‘Lowlife’ is het even geen gekkigheid wat YUNGBLUD oftewel Dominic Harrison brengt. Natuurlijk hoor je eigenlijk binnen enkele seconden dat hij het is met zijn sound. Een funky sound, ontspannen maar strakke beat en het begint met het refrein wat al meteen even de wenkbrauwen doet fronzen alsmede grinniken. Dan krijgen we YUNGBLUD te horen die op zijn eigen unieke manier de tekst overbrengt. Beetje lazy maar het pakt wel. Als vervolgens weer het refrein erin komt kom je weer in een flow terecht waarvan je zegt: aaaaaah. Het credo van deze track is heel goed: hij heeft eigenlijk een beetje schijt eraan hoe de wereld tegen hem aan kijkt. Dat hij niet is zoals de rest en z’n eigen plan trekt. Helemaal correct!
