Niet te vermijden
Wellicht een vreemde maar het is toch echt zo. De Pick Of The Week van deze week is een volledig album! Het splinternieuwe album van de Ierse postpunk formatie Fontaines D.C. met de titel ‘Romance’ is namelijk niet los te breken van elkaar. Ondertussen is dit de vierde plaat van Grian Chatten en de zijne en het verveelt geen enkel moment, laten we dat maar eerst al aangeven. Ze hebben zichzelf weten uit te dagen en ook durven risico’s te nemen zonder al teveel eigen identiteit los te laten. Met de wetenschap dat dit album een aangrijpende verkenning is van de complexiteit van de liefde en het verlangen naar een geïdealiseerde ontsnapping uit een harde realiteit, kunnen we meteen stellen dat misschien ‘Romance’ niet teveel draait om liefde, romantiek.
Ondertussen waren er ook al maar liefst vier tracks uitgebracht als single (‘Starburster’, ‘Favourite’, ‘Here’s The Thing’ & ‘In The Modern World’). Met de andere nieuwe songs, werd er flink uitgepakt en is er genoeg diversiteit ingekomen. Toch weten ze ook bij ieder nummer er een bepaald uniek verhaal aan te koppelen en het je ook door de mate van spelen en zingen naar de keel grijpt. Alleen al de gelijknamige opener van het album weet al met zware tonen indruk te maken en zeer zeker op het eind het bombastische. De toon is gezet. Zeker als de hits ‘Starburster’ en ‘Here’s The Thing’ daarna schalt. Dat er gewerkt is met strijkers, laat maar zien hoe groots de band het wil laten klinken en je wordt zonder meer hier ook in meegenomen. ‘Desire’ heeft dit helemaal in zich en laat eigenlijk best een nieuwe kant zien van de Ieren evenals ‘In The Modern World’ waar je misschien wel kan denken aan Lana del Rey. Met ‘Bug’ en ‘Motorcycle Boy’ krijg je tracks waar je wel ook onmiddellijk in kan duiken en het een ontzettend lekker ritme hebben waar Grian ook soms sterke hogere tonen haalt waardoor het luchtiger klinkt en alles toch gemoedelijk gebracht wordt. Dan is ‘Sundowner’ een kleine vreemde eend in de bijt, daar zingt namelijk gitarist Conor Curley en dat valt op zonder dat het slechter wordt. Je komt eigenlijk zelfs een bepaalde groove waardoor het goed blijft hangen. ‘Horseness In The Whatness’ is een achterblijvertje, die moet wel even wat vaker gedraaid worden om die helemaal erin te krijgen maar wat dan te horen is tijdens ‘Death Kink’ is misschien wel weer een van de beste tracks van het album. Er komt weer meer power en energie in en dat mag ook absoluut weer na de iets rustigere tracks. Die teksten komen ook weer binnen als een malle. Raak! Afsluiter is de bekende vibe van ‘Favourite’ en is ontzettend slim hiermee te eindigen. Overigens niet voor niets, ze wilden werken van een donkere start naar een lichter, helderder slot.
De diversiteit is groot, dat zonder meer. Maar ook in de ogenschijnlijk rustigere nummers weten de mannen iets over te brengen wat misschien soms nog wel interessanter klinkt als het intens is. Maar laten we eerlijk zijn, de energie willen we altijd krijgen dus is het goed dat er ook is gewerkt aan dikke bangers van nummers. Grootse formatie.
