Met de wetenschap dat Mama’s Pride een flinke verandering heeft doorgemaakt werd er door de vaste bezoeker met veel nieuwsgierigheid uitgekeken naar deze editie. 2023 zou in het teken staan van uitbreiding van het terrein, van de podia en dus ook qua optredens. Naast de main stage (de kiosk), kwam er een VOLT stage en een Wilhelmina stage bij. Pak daarbij de Kunstbende en Breakfast Club (silent disco) en je hebt een festival staan waar daadwerkelijk iedereen wel iets kan zien/horen wat hem/haar móét bevallen. Op naar de eerste dag, de zaterdag.
Foto’s: Jonny Ladeur.
Een festival openen is nooit makkelijk maar dat was niet te merken aan Seymour Sachs. Dit drietal uit Sittard schudt de boel meteen goed wakker op de VOLT stage. Ze laten er in ieder geval geen gras over groeien en de volumeknop wordt goed opengedraaid. Frontman Jef America rammelt erop los op z’n gitaar, Jeroen Claessen zorgt voor de ritmes op bas en Funs van Diem weet z’n stokken nog net heel te laten. Dat er liefhebbers staan is wel duidelijk want het enthousiasme is daar, en met vijf minuten op de klok en eigenlijk klaar te zijn, spelen ze tóch nog één track.
Het is waarschijnlijk nog nooit voorgekomen dat het om 15.00 uur zo druk is geweest op het terrein, maar het is duidelijk dat Massada dit veroorzaakt. In de goede zin van het woord. in 1979 speelden ze al op het Pinkpop festival, openden ze deze zelfs, en nu herleven die tijden. Karakteristiek, sferisch, vol energie: zoals ze willen; de ziel van de Molukse gemeenschap uitdragen. Ondanks hun respectabele leeftijd weten ze een sterk optreden af te leveren en het is te merken aan het publiek dat het wordt gewaardeerd.
Terug naar de vijver waar Martin Sillen staat te trappelen om te starten. Dit viertal weet vanaf de eerste song al meteen te overtuigen met hun energieke pop/rock klanken en meerstemmigheid. Toch is er óók meteen een kleine spelbreker; een fikse regenbui. Gelukkig staat er een tent waar vele toeschouwers onder kunnen schuilen. Na enkele minuten klaart het op en struint iedereen naar voren. De sfeer blijft goed en het enthousiasme stralen de heren op het podium ook uit.
Op hetzelfde podium laten Barn & Belle zoals iedere keer weer horen dat ze wel een uniek iets zijn in Nederland. Terecht dat ze een pracht avontuur hebben gehad in Amerika, Memphis om precies te zijn. Dit duo, bestaande uit Lea Lomans en Jesse Deledda weet vanaf de eerste seconde te overtuigen. Niet voor niets is het volle bak bij de VOLT stage. De mix van stijlen zoals folk, roots & americana op jaren ’60 basis maar dan in eigen jasje staat als een huis en ze brengen het vol overtuiging. Stellen nooit teleur!
Terug naar de kiosk waar de Belgische formatie ILA speelt. Ieder jaar opnieuw staat er kwaliteit uit ons zuiderbuurland op het podium en dat is nu niet anders. Niet voor niets een winnaar van De Nieuwe Lichting en ze hebben zelfs al op Rock Werchter gestaan. Helaas regent het in het eerste stuk van de set maar dat weerhoudt dit drietal er niet van om vanaf moment één al te knallen. Onmiddellijk ijzersterk, hard, recht toe recht aan. Het rauwe, het energieke zorgt ervoor dat men toch aan het podium komt staan ondanks de vallende druppels. De show is ook eigenlijk in no-time voorbij; zonde!
Het is al duidelijk dat er veel verscheidenheid is geprogrammeerd op Mama’s Pride dit jaar en een naam/act die perfect past hierin is Karel. Deze spring in het veld heeft enkele jaren geleden tijdens de Popronde furore gemaakt door z’n old school sound met energieke performance te mixen. Ook nu, vanaf de eerste seconde hoog springend en de WOE horen we meermaals en zoekt hij de hoogte door op de speakers te klimmen (kenmerk van deze baas). Helaas laat de techniek hem ietwat in de steek waardoor we de climax misschien mistte. Maar hij overtuigde 100%.
Iets geheel anders is Sophie Straat. Deze dame staat nu al bekend om haar mix van smartlap, protestsong en aanstippen van maatschappelijke thema’s. Dit draagt ze ook vol overtuiging uit op de main stage. Het Amsterdamse vernuft stroomt door de aderen en menig nummer wordt toch ook al best snel meegezongen door het publiek dat er staat, denk dan aan ‘Tweede Kamer’ en ‘Wat Is Het Kut Om Agent Te Zijn’. De sfeer is gemoedelijk, feestelijk en majestueus tegelijk en wat dat betreft wederom een prachtige toevoeging en variatie in het programma van Mama’s Pride.
De afsluiter op de VOLT stage is Julia Sabaté en deze dame met Spaanse roots blaast werkelijk iedereen vanaf het eerste moment omver. Het is de mix van facetten die hiervoor zorgen: Spaanstalige songs, krachtige elektronische elementen, indie & pop componenten, dansbaar gehalte en daarbij de algehele power die Julia overbrengt. Ze geeft écht alles en die energie krijgt ze terug van het publiek. Pak daarbij dat het donker is en belichting/rookvorming gewoonweg klopt waardoor de sfeer nog extra ten goede komt. Sterke act!
