Weer tijd voor een nieuwe uitgave van Bryan’s Buitenbeentjes. Ik (Bryan Regtop) kom je vanaf nu bijna iedere maand lastigvallen met releases (veelal albums) die waarschijnlijk zo 1-2-3 niet op je radar verschijnen, maar – volgens mij – wél meerdere luisterbeurten waard zijn. Of leuke tips voor shows en/of festivals!
Een van de fijnste ontdekkingsfestivals van ons Lage Landje is toch wel Misty Fields. Te ver gaat het om te zeggen dat iedere zichzelf respecterende muziekliefhebber er eens geweest moet zijn, maar de line-up herbergt steevast een hoop fijne, opkomende hete hangijzers uit de alternatieve rockscene. Waar de klok er de afgelopen jaren soms wel erg nadrukkelijk postpunk sloeg, is de line-up dit jaar wat mij betreft perfect in balans. Zeker op zaterdag staan er precies de bands die je dit jaar gezien moet hebben. Ik licht er graag een aantal uit die dit jaar een geweldig album of een fijne EP hebben gedropt.
Zo moet je op vrijdag toch zeker Ratboys checken. Fans van Wednesday en Big Thief komen bij de Amerikaanse alt.countryband breed aan hun trekken. Dit jaar brachten ze een heel fijne plaat uit, hun zevende alweer. Singin’ to an Empty Chair zit vol mooie americana en country, maar herbergt ook gruizige gitaren.
Ook vrijdagavond: Chalk. Als je ze nu gaat checken kun je in november – als de band de support is van Fontaines D.C – zeggen dat je ze al hebt gezien. Ergens tussen Underworld en Nine Inch Nails in. Elektronisch, punk en noise. Dat hoor je ook terug op ‘One-Nine-Eight-Zero’ van hun debuutplaat die eerder dit jaar uitkwam.
Zaterdag zou ik Shaking Hand rood omcirkelen. Laat je vooral niet afleiden door de vrij statische podiumpresentatie: dit drietal uit Manchester blies me op Pukkelpop volledig omver met indierocksongs waarin de geest van Slint, Sonic Youth en Pavement rondwaart. Een vleugje mathcore en postrock erbij en je hebt ongeveer het speelveld van de band. Het beste nummer om alvast in de stemming te komen? ‘Up The Ante(lope)’.
Zaterdag kun je trouwens naar nog talloze geweldige bands gaan kijken, zoals Bleech 9:3, Mary In The Junkyard en Model/Actriz, maar ik wil er toch graag eentje uitlichten: Man/Woman/Chainsaw. Een intrigerende band uit de Windmill-scene van Londen, met drie leadzangers, een viool en een geluid dat gemakkelijk schakelt tussen toegankelijke popsongs en groovende rocknummers. Mét viool dus. ‘Nosedive’ is een van mijn favoriete nummers van dit jaar: niet per se makkelijke kost, maar tegelijkertijd wel ontzettend catchy. Precies die combinatie maakt Man/Woman/Chainsaw zo interessant.
Nederland kan wel wat nieuw shoegaze-talent gebruiken en Honey I’m Home is momenteel misschien wel het beste voorbeeld. De band maakt slim gebruik van de shoegazerevival, maar geeft er duidelijk een eigen draai aan. Hun laatste single ‘Hyperspace Mountain’ is daar een perfect voorbeeld van: een flinke bak distortion, dromerige backing vocals en daar overheen een likje elektronica. Zeker gaan checken zondagmiddag!
Tenslotte is Bucket een absolute must-see als je van decibels houdt. Ik zag de band vorige maand op AFF en dat was vooral heel HARD. Je kunt ze misschien het best vergelijken met Gilla Band, maar dan met nóg minder structuur in de songs en een flinke scheut hardcorepunk. Kortom: wil je zondag nog wat energie kwijt, neem dan je oordoppen mee en laat Bucket je murw beuken.