Ze hebben er in ieder geval alles aan gedaan.. Om hun debuutalbum ‘CONSEQUENCES’ goed onder de aandacht te krijgen. Met al flink wat releases wisten we dat de mannen met veel energie, bombast en overtuiging deze plaat zouden gaan brengen. Wasted Youth Club, bestaande uit Sven van Vessem (zang/gitaar), Jitze Miedeme (drums), Tim Habraken (gitaar) & Reinier Wiskerke (bas), draait ondertussen wat jaartjes mee en weten iedere locatie waar ze zijn geweest vol chaos achter te laten. Ga er maar van uit dat ze dat nu ook digitaal gaan doen met maarliefst 15 nummers die je meenemen op reis. De reis die angst én overleven aanduid van het opgroeien in de 21e eeuw.
Zoals aangegeven zijn er al flink wat track uitgebracht en de starter is daar één van: ‘Minds’ is zo’n typische WYC song geworden. Kort, krachtig, vol power en overtuiging. Want waarom minder starten? Het ademt zeker de rock en garage maar zoals we al hadden gemerkt zijn er ook uitstapjes naar psychedelica en dat horen we hier lekker terug! Dit is overigens een eerbetoon aan het opgroeien en reflecteert humoristisch op de beloftes van het leven. Dat allemaal in minder dan twee minuten! ‘Stories’ kan de bezoeker van de shows van WYC wellicht bekend voorkomen, deze wordt al een poosje gespeeld en knalt er net zo lekker uit live alsmede digitaal. Energiek tot en met en dan het tussenstuk wat zorgt voor een sloom maar bombastisch stuk en dan knallend eindigen. Mega! ‘Sleep’ is vanaf de start zo’n ‘meespring liedje’ maar escaleert vrij snel tot een kneiter van een song waar inderdaad ook weer de psychedelica af spat maar ook het bombastische nooit wordt vergeten. Een ieder blijft hard doorspelen. Of het nu Jitze is op de drums of dat je de zware basloop van Reinier blijft horen. Het klopt aan alle kanten!
Twee andere bekende tracks zijn ‘Meat’ en ‘FOMO’. Beiden knallen er zoals we weten erop los. Beiden vol fuzz, power en energie. Over teveel keuzes en de welbekende Fear Of Missing Out. Beiden absolute problemen in deze tijd. Dus hier maken we het nu makkelijk: hoofdje mee laten knikken en in gedachte weer in die heerlijke moshpit staan. Waar je denkt, het tempo ligt al behoorlijk hoog, dan heb je ‘Needs’ nog niet gehoord! Ritmisch zit het heerlijk in elkaar en ook waar Jitze nog eens even de versnelling heeft op drums. Top! Maar die constante ‘aan’ stand die Sven laat horen blijft bizar en heerlijk tegelijk. Misschien wel een nieuwe favoriet die ze erop hebben gezet. Maar dan komt ‘KISS’, de kortst durende track en je wordt uiteraard wel even omver geblazen. Hard, bombast, agressie! Meer is soms niet nodig…
Hey! Weer wat bekende songs! ‘Push’ is wel een favorietje als ze deze live spelen. No nonsense en zorgt iedere keer voor flink wat energie. Maar toch geeft het een serieuze insteek omdat het een verhaal vertelt over het vastlopen van een persoon na het nemen van een beschamende beslissing. De enige manier om los te breken is door jezelf te dwingen: to liberate your mind you push it. Dan is ‘Busman’ er ook. Een bombast van jewelste, groots, energiek, dampend en stampend. Als je hier niet de energie bij voelt, is het klaar, ben je af. Deze duikt in de chaotische gevoelens van paranoia en desillusie die een jongere ervaart in een overvolle bus. Ze verkennen hier de werkloosheid en een 9-tot-5 ritme. Te gek dat ‘Lame’ erop staat, het is een oudje maar wel een gouwe ouwe. Een absolute hit in de set list want het is zonder twijfel de beste springplaat die er is. Maar ook deze past in het rijtje overleven in deze tijden.. Want het is een nummer wat gaat over de de impact van veranderingen buiten onze zone van invloed, die ons leven hevig beïnvloeden of frustraties of het gevoel van controle verlies. De zin ‘Where did it go wrong? Thought that we were just having fun?‘ klopt dus helemaal.
‘July’ is eigenlijk een vreemde eend in de bijt… Niet alleen qua duur hoor, want een track van 6.30min voor een garage band is lang ja. De relatieve rust die er heerst is knap. Toch voel je ook een bepaalde kracht en boosheid die eruit moet. Na ruim twee minuten komt de sneltrein op gang en is het niet meer te houden. Donker, fuzz, solo van Tim… Zonder twijfel de meest excentrieke song die WYC heeft gemaakt tot dusver! ‘Habits’ is ook weer zo’n nummer waarvan je binnen een paar seconden hoort dat het de mannen van Wasted Youth Club zijn en dat is knap! Een eigen stijl. Flinke energie, samenzang, duidelijke verschillen in couplet en refrein terwijl de boodschap duidelijk is. Dat we vaak teveel in de gewoontes blijven zitten, maar zijn deze wel altijd goed? De laatste bekende song is ‘Grateful’ waarvan we allemaal iets van kunnen leren. Het is een rauwe reflectie op hoe onze gedachten kunnen ontsporen in een negatieve spiraal, tot je een wake-up call krijgt die je eraan herinnert dat je alle goede dingen moet waarderen in het hier en nu. Dit vertalen ze in een krachtige track waarin de samenzang het summum is ervan. De afsluiter van deze trip is ‘GDSTFF’ en zorgt meteen voor een ademmomentje waar je alles even relativeert.
Wat hebben Sven, Tim, Jitze en Reinier een geweldig debuutalbum afgeleverd! We weten ondertussen al heel wat jaren dat de boys kunnen knallen, kunnen excelleren als geen ander. De mix van garage, rock, fuzz en nu ook zeker de psychedelica en dat in combinatie van een duidelijk onderwerp is ontzettend knap gedaan maar roept ook herkenbaarheid op. Hierdoor zullen ze alleen maar meer en meer gaan groeien. Ontzettend trots. Zeker omdat ze al sinds jaar en dag bij de CamielMusic familie horen!
