Library music, kennen jullie dat? Muziek die speciaal gecreëerd is om te gebruiken in audiovisuele producties, zoals films, tv-programma’s, documentaires en reclamespotjes, vaak in opdracht gemaakt door nobele onbekende componisten. Library music is regelmatig gesampled door artiesten als The Avalanches, Jay-Z, Beyoncé, A$AP Rocky, Flying Lotus, RZA, en Ghostface Killah. Kenners en verzamelaars hebben soms een fortuin over voor gezochte lp’s binnen dit specifieke genre, een niche binnen de muziekwereld. Aangezien ik van veel muziekjes hou, staan ook hier een paar (goedkope) verzamelaars met library music in de kast. Soms behoorlijk funky stuff, zoals de ‘Dramatic funk themes’-lp’s. Geinig spul.
Toen ik onlangs bij een platenboer in de ramsjbakken een library music lp zag staan, hoefde ik dan ook niet lang na te denken. Meenemen voor een prikkie. We hebben het hier over ‘Elettroformule’ van de Italiaanse meester Giuliano Sorgini, oorspronkelijk uit 1972. Uit de hoestekst: ‘Sorginini is twitching and glitching his way through futuristic landscapes, dream sequences, harsh realities and worlds that have now gone backwards’. Nou, dat beloofde wat! Thuis de lp onmiddellijk op de draaitafel gezwierd. De eerste track bestond uit het soort piep-knars-toet-geluiden dat je krijgt wanneer je een kleuter een oude synthesizer in handen duwt en daarop z’n gang laat gaan. Ah, een soort voorspel, het beste moest nog komen natuurlijk! Tweede track: van hetzelfde kraken een pak. Derde track: weer van dattum. Bij wijze van zelfkastijding besloot ik de hele lp dan maar uit te zitten. Dat zou me leren.
Bladblazers, dieselgeneratoren, föhns, elektrische tandenborstels, satisfyers, heipalen, tandartsboren, printers, sapcentrifuges, staafmixers; ze brengen mooiere muziek voort dan deze miskoop.
Na deze helse muzikale rit stapte ik in m’n auto (Alfa Romeo, ook Italiaans), startte de motor en liet deze een half uur lang stationair draaien, terwijl ik ritmisch met m’n hoofd op het stuur bonkte. Genieten.
Luistertip:
Jammer voor de miskoop, maar tijdens de easy listening rage ben ik toch een paar library juweeltjes tegen gekomen in de uitverkoop bakken. Ik heb er zelfs samples vandaan gehaald die ik gebruik om tussen nummers te draaien tijdens mijn Going Underground radioshow. Een Dj vriend van me is er helemaal gek van en heeft een paar library platen voor een goede prijs bij me weg gekocht. Zelfs James Last wordt bij die lui met sommige lps gezocht. Denk aan Hair en voodoo party. Vooral BBC recordings lp zijn heel te gek als je de goede tegen komt. Ik had ooit ook een lot gekocht met zulke lp’s maar toen had ik daar nog niet veel verstand van en heb ze voor een prikkie verkocht op een rommelmarkt. Damn daar heb ik nu echt spijt van, maar goed dat blijf je toch houden. Achteraf heb je en let op mijn woorden zelf je cd’s voor een prikkie verkopen nu daar krijgen mensen ook nog spijt van want lps kopen wordt bijna een luxe product met de prijzen van tegenwoordig.