Frank

Wanneer de scheiding heeft plaatsgevonden, staat me niet meer helder voor de geest. Ik kan er geen exacte datum op plakken. En de reden? Gewoon uit elkaar gegroeid, vermoed ik. 'Life is what happens to you while you’re busy making other plans', zoals een filosoof uit Liverpool het ooit verwoordde. Terwijl ik vroeger polyamoureus was en er innige relaties op nahield met Alfred ‘Big Al’ Lagarde, Hanneke Kappen, Lotje IJzermans, Gerard J. Walhof, Erwin Blom en Luc ‘Krapuul de Lux’. Janssen. Met name die laatste was een genot om naar te luisteren, mede door zijn altijd sterke bindteksten. Kort samengevat: ik luister vrijwel nooit meer naar de radio. Komt ook...

Ruim een jaar geleden werd ik blootgesteld aan iets waarin de één het ultieme feestnummer herkent en een ander iets waardoor de fabriek die de mantels der liefde fabriceert, kampt met een gigantisch tekort aan productiecapaciteit. Ik ving er een eerste flard van op in de silent disco van Bospop, waar ik met mijn lief een dj-set mocht draaien. Sowieso niet de plek waar je op het snerpst van de schede draait, je je vooraf moet afvragen hoe laag je de lat muzikaal gezien wil leggen en of je daar al limbo dansend nog onderdoor wil gaan. Herkenbaarheid en het kunnen mee blèren met nummers, is daar immers de...

Library music, kennen jullie dat? Muziek die speciaal gecreëerd is om te gebruiken in audiovisuele producties, zoals films, tv-programma's, documentaires en reclamespotjes, vaak in opdracht gemaakt door nobele onbekende componisten. Library music is regelmatig gesampled door artiesten als The Avalanches, Jay-Z, Beyoncé, A$AP Rocky, Flying Lotus, RZA, en Ghostface Killah. Kenners en verzamelaars hebben soms een fortuin over voor gezochte lp’s binnen dit specifieke genre, een niche binnen de muziekwereld. Aangezien ik van veel muziekjes hou, staan ook hier een paar (goedkope) verzamelaars met library music in de kast. Soms behoorlijk funky stuff, zoals de ‘Dramatic funk themes’-lp’s. Geinig spul. Toen ik onlangs bij een platenboer in de ramsjbakken een library music lp zag staan, hoefde ik...

Won’t get Foo-led again Het zal iedere muziekliefhebber bekend voorkomen: een band die je aanvankelijk weet te waarderen, ben je op een gegeven moment zo beu als koude pap. Het wie-wat-waar-waarom is voor iedereen persoonlijk. Een inferieur album, een ondermaatse live-show, een act die een allemansvriend en mateloos populair wordt en je het gevoel geeft jou te zijn ontnomen als rechtgeaarde snob. Voorbeelden te over, de keuze is reuze. Laat ik me hier beperken tot Foo Fighters. Het verhaal mag bekend zijn. Nadat Kurt Cobain middels een jachtgeweer het plafond van zijn garage van een nieuwe decoratie had voorzien, richtte Dave Grohl Foo Fighters op. Het eerste, zowat volledig eigenhandig ingespeelde...

Old man Toen de weledelgestrenge heer Rodigas mij vroeg om met enige regelmaat mijn licht te laten schijnen over de hedendaagsche moderne popmuziek, bekroop mij enige twijfel. De voorgestelde vergoeding voor het aanleveren van een stukje proza stelt mij weliswaar in staat om tussen hooggewaardeerde influencers te overwinteren in het ronduit fantastische Dubai, maar toch… Vanwaar die twijfel? Nou, ik ben sowieso te oud om nog volwassen te worden, maar mogelijk ben ik te oud tout court voor deze taak. Niet dat mijn liefde voor een brede waaier aan muzikale genres tanende is, verre van. Ook ben ik niet van mening dat na het verschijnen van dat live-album van symforockers Yes...